سرنوشت من همین است...که من بمانم...و در حسرت تو اشک بریزم....
و تو از زندگی من بروی...و قلبم را با خود ببری...و تا ابد دلم با تو بماند...
و تو بغضت را برای دیگری بگشایی...و اشک هایت را با او تقسیم کنی...
این است رسم عاشقی...این است دلدادگی...که من شبهاخاطراتم را به عشقت وصله کنم... 
رسم روياها همين است...که من باشم ...و تو رویای عشقم باشی...
نمیخواهم باور کنم...که تو مال من نیستی...
ببین ...با تو ام...آهای...نفسم در هوایی که تو نباشی بند میشود...میدانی؟