صورتش در عین زیبایی غمی آشکار داشت که هر بار نگاهش میکردم دلم می لرزید !
نمیدانم چرا... عشق با این همه زیبایی چگونه برای من دروغ محض بود
کدام روی عشق در سرنوشت من ظاهر شده
که من بیزار از ثانیه های دلتنگی بسر میبرم
از کدام روزنه نشکفته گل سرخ ...به عشق مینگرم...که اینچنین معادله ای لاینحل دارم
تا کجا باید دوید...در کجا باید نشست...
عضو شوید
عضویت سریع
منوی کاربری
آمار مطالب
آمار بازدید