مداحی شاخه های لخت انار را میشنوم...

چه زنجیری میزنند ساقه های نازک انگور...

وقتی شاخه های لخت انار روضه می خوانند..

و باد گلاب میپاشد بروی درختان...

و عاشورا چه مظلوم مینگرد ناله های یتیمان را...

و دستهایی پاک میکند اشک کودکان را...

این دستهای غرقه به خون متعلق به کیست..؟!

آه..! این دستان چه آشنا هستند..! دستهای ساقی دشت کربلا...

.صدائی آنطرفتر به گوش میرسد: هل من ناصرٍ بنصرنی..؟!....

این صدای کیست..؟!

این صدای محزون و لبالب از درد بیکسی از آن کیست ..؟!

که نوایش به گوش همگان آشناست و اینگونه تا عمق جان را می سوزاند...

آه.....

هنوز مداحی بر قرار است...

کربلا پابرجاست ...

همیشه بوی عاشورا میاید...